تقویم آموزشی 6 ماهه دوم هیات کوهنوردی و صعودهای ورزشی شهرستان بندر انزلی

تقویم آموزشی 6 ماهه دوم هیات کوهنوردی و صعودهای ورزشی شهرستان بندر انزلی علاقه مندان به شرکت در کلاسهای آموزشی کوهنوردی به اطلاع می رساند، "هیات کوهنوردی و صعودهای ورزشی شهرستان...

درباره لوگوي گروه دامون بیشتر بدانيم .

ارسالی از حمید نوربخش   مجسمه‌ی «کوهنورد ایرانی» میدان دربند، این روزها شاهد رفت و آمد کسانی است که با آغاز روزهای سرد سال، برای انجام ورزش‌های زمستانی و کوه‌نوردی به...

ییلاق آرننگاه (21 شهریور 93)

گزارش صعود به ییلاق آرننگاه در شفت تاریخ اجرا: 21/6/1393 سرپرست: امیر داداشی راهنما: آقای عزیز زاده جلودار: حمید نوربخش عقب دار: نیما دریاگرد کوهیاران: مینا نوری زاد-...

تاریخچه سنگ نوردی

تاریخچه سنگ نوردی ارسالی از : حسین صالحی سنگ نوردی ورزشی به قدمت کوهنوردیست. صعود کوه ها به ویژه کوه های آلپ در اروپا...

مار گزیدگی

  مار گزیدگی ارسالی از : حسین صالحی قسمت اول: " انگیزه ای برای مار گزیدگی" در یکی از روزهای اواسط تیر ماه 93 پیشنهادی برای رفتن به طالقان و اجرای برنامه...

اطلاعیه: قابل توجه گروههای کوهنوردی بندر انزلی

اطلاعیه: قابل توجه گروههای کوهنوردی بندر انزلی گروهها جهت دریافت مجوز برای برنامه های صعود اینگونه عمل نمایند. احتراما به اطلاع مسئولین و هماهنگ کنندگان برنامه های کوهنوردی می رساند، طیق...

اطلاعیه: فروش تجهیزات و لوازم کوهنوردی

اطلاعیه: فروش تجهیزات و لوازم کوهنوردی   بدینوسیله به اطلاع طبیعت دوستان و کوهنوردان عزیز می رساند طبق آخرین اخبار رسیده از مسئول کارگروه روابط عمومی هیئت کوهنوردی بندرانزلی، جناب آقای حامد...

گپی با منیره شجری کهن (بخش دوم)

"علم طراحی تمرین، در این ورزش مورد توجه قرار نمی گیرد." آنچه در بخش اول گپی با منیره شجری کهن خواندیم برای ما نقطه ی آغازی شد تا...

برنامه شش ماهه دوم سال 93 هیئت کوهنوردی شهرستان بندر انزلی

برنامه شش ماهه دوم سال 93 هیئت کوهنوردی شهرستان بندر انزلی (http://anzaliclimb.blogfa.com/post/18) را ملاحظه نمائید.

بررسی و ارائه برنامه غذایی کامل در حین تمرین تا صعود (برنامه دوماهه)

بررسی و ارائه برنامه غذایی کامل در حین تمرین تا صعود (برنامه دو ماهه) گردآورنده  و تنظیم: حسین صالحی مطلب زیر به عنوان بررسی برنامه غذایی...

صعود به دماوند: بر فراز بام ایران و خاورمیانه

صعود به دماوند: برفراز بام ایران و خاورمیانه (http://dreamofiran.com/fa/first-time-on-damavand-on-the-rooftop-of-iran-and-the-middle-east/) ارسالی از : بهداد جفرودی بهداد جفرودی* - پشت نیسان با تکان های خیلی شدید و در حالیکه خاک تمام صورتم...

"اورست های محلی گیلان" !

"اورست های محلی گیلان" ! ارسالی از : مسعود سلیم پور شاید در نگاه اول اصطلاح یا واژه  “اورستهای محلی” قدری نامانوس و از نگاه برخی بی معنی جلوه...

آفتاب سوختگی

آفتاب سوختگي تهيه، تنظيم و گردآوري : فرزين غلامين مدرس فدراسيون كوهنوردي و صعودهاي ورزشي ج.ا.ا شرح بیماری آفتاب‌زدگی يا آفتاب سوختگي‌ عبارت‌ است‌ ازواکنش...

تقویم آموزشی 6 ماهه دوم هیات کوهنوردی و صعودهای ورزشی شهرستان بندر انزلی

تقویم آموزشی 6 ماهه دوم هیات کوهن...

درباره لوگوي گروه دامون بیشتر بدانيم .

ارسالی از حمید نوربخش  ...

ییلاق آرننگاه (21 شهریور 93)

گزارش صعود به ییلاق آرننگاه در شف...

تاریخچه سنگ نوردی

تاریخچه سنگ نوردی ...

مار گزیدگی

  مار گزیدگی ارسالی از : ...

اطلاعیه: قابل توجه گروههای کوهنوردی بندر انزلی

اطلاعیه: قابل توجه گروههای کوهنو...

اطلاعیه: فروش تجهیزات و لوازم کوهنوردی

اطلاعیه: فروش تجهیزات و لوازم کوه...

گپی با منیره شجری کهن (بخش دوم)

"علم طراحی تمرین، در این ورزش...

برنامه شش ماهه دوم سال 93 هیئت کوهنوردی شهرستان بندر انزلی

برنامه شش ماهه دوم سال 93 هیئت کوه...

بررسی و ارائه برنامه غذایی کامل در حین تمرین تا صعود (برنامه دوماهه)

بررسی و ارائه برنامه غذایی کامل د...

صعود به دماوند: بر فراز بام ایران و خاورمیانه

صعود به دماوند: برفراز بام ایران ...

"اورست های محلی گیلان" !

"اورست های محلی گیلان" ! ...

آفتاب سوختگی

آفتاب سوختگي تهيه، ت...

آخرین مطالب
ییلاق آرننگاه (21 شهریور 93) »گزارش صعود به ییلاق آرننگاه در شفت تاریخ اجرا: 21/6/1393 سرپرست: امیر داداشی راهنما: آقای عزیز زاده جلودار: حمید نوربخش عقب دار: نیما دریاگرد کوهیاران: مینا نوری زاد- رویا نجارباشی- مجید حق بین- رضا عباسپور همنوردان ما در شفت: آقایان: عزیز زاده- باقری- همتی- شکری- کوهنورد شهرستان شفت با مساحت969/576 كيلو متر مربع شامل دو بخش مركزي و احمد سر گوراب و چهار دهستان جيرده ، ملا سرا نصير محله و چوبر مي باشد . گفتني است اين شهرستان درسال 1374 ازشهرستان فومن مستقل گرديد. از جمله مناطق كوهستاني اين شهرستان از ارتفاعات امامزاده ابراهيم ، دره سيامزگي ، روستاي خرمكش وپايين توسه قابل ذكر است . ازعوارض طبيعي اين منطقه وجود رودخانه سيامزگي دركنار روستاي عثماوندان و شهر شفت است كه روستا هاي زيادي را در مسيرجريان خود مشروب مي نمايد . كوههاي امامزاده ابراهيم و دره سيا مزگي نيز جزء عوارض طبيعي اين منطقه بشمار مي روند. گزارش برنامه به نام خالق هستی روز جمعه 21 ام شهریور در ساعت 5:30 در میدان بی بی حوریه حاضر بودیم. به لطف نیروی انتظامی با حدود یک ساعت تاخیر با سه مینی بوس (54 نفر) ساعت 6:20  از بی بی حوریه حرکت کردیم. ساعت 6:45 در رشت و 7:15 در 15 کیلومتری شفت بودیم. کمی بالاتر در ساعت 7:19 از مسیر سقالکسار (سمت چپ جاده)- روستای تکرم (سمت چپ) – روستای خمیران (سمت راست)- برزو هندان (راست)- روستای شالده عبور کردیم. ساعت 7:30 به شهرستان شفت رسیدیم. پس از عبور از بداب در ساعت 7:40 در حدود هفت دقیقه بعد به مسیری دو راهی رسیدیم که سمت راست به قلعه رودخان فومن و سمت چپ به روستای سیاهمزگی می رود. تا رسیدن دو مینی بوس دیگر توقف کرده و 8:30 به راه افتادیم. پس از عبور از مناطق شالما- لپوندان- کارخانه چای سیاهمزگی- علیسرا , ساعت 8:46 به روستای توسه سیاهمزگی رسیدیم. در ساعت 8:55 در روستای خرمکش بودیم و کمی بالاتر ساعت 9:00  قبل پل پیاده شدیم. مسیر سمت چپ پل مقصد ما به کمپ شلم جار بود که تا آنجا حدود 10 کیلومتر مسافت داشتیم. پس از سلام و احوالپرسی با همنوردان شفتی در ساعت 9:15 از ارتفاع 417 متری کوهپیمایی خود را آغاز کردیم. مسیر جنگلی بسیار زیبا با همراهی رودخانه ای خروشان در سمت راست و صدای زیبای خروش آب همراهمان بود و هوا نیز بسیار خوب و دلپذیر می نمود. در ساعت 10:40 به آوینه روبار (آب روشن) در ارتفاع 627 متری رسیدیم. در این جا کلبه ای چوبی و بسیار زیبا وجود دارد که می توان برای صرف صبحانه و نوشیدن چای از آن استفاده کرد. پس از خوردن صبحانه در ساعت 11:10 از کلبه حرکت کردیم. مسیر دارای پاکوب و انبوهی از درختان زیبا و رودخانه ای که حالا در سمت چپ ما بود , می باشد. ساعت 11:35 به درختی رسیدیم در ارتفاع 752 متری که روی آن تابلویی زده شده بود و نوشته بود " غار کسلاو " ( مرا به یاد تسلا  می اندازد). در ساعت 12:00 به 5 کیلومتری کمپ شلم جار و 12:40 به گمبا رود در ارتفاع 794 متری رسیدیم. با تصمیم سرپرست قرار شد سه نفر از گروه به نمایندگی از کل گروه با همنوردان شفتی به سمت کمپ حرکت کنند و بقیه در کنار رود گمبا مستقر شوند. ساعت 1:10 با همنوردان شفت حرکت کردیم. در ساعت 1:23 به دو راهی رسیدیم که روی درختی که سمت چپ است تابلویی زده شده و مسیر را نشان می دهد. مسیر ما سمت راست است که به استراحتگاه شلم جار و ییلاق آرننگاه می رود و  مسیر سمت چپ به النز- پشتارود- سلان سر- تولاب بره می رود. ساعت 1:37 به چشمه رسیدیم. آبی نوشیده و پس از دقایقی استراحت حرکت کردیم. در ساعت 2:13 به یک کیلومتری کمپ رسیدیم و آقای باقری لطف کرده و توضیحاتی راجع به منطقه دادند. ساعت 2:30 به کمپ شلم جار در ارتفاع 1330 متری رسیدیم. قله نراب (بام شفت) در شرق شلم جار و قله آرننگاه در جنوب آن  و منطقه شمشیر زن لاس و دایله سر در غرب آن است. از شلم جار تا ییلاق آرننگاه یک ساعت راه است. سمت راست قله سنگی و در پشت مه قله نراب (نراو یا نهراب) و سمت چپ سیاه سرک تخته سنگ بیرون آمده منطقه شمشیر زن لاس و بعد آن دایله سر پس از صرف ناهار و استراحت در ساعت 3:35  با منطقه زیبای شلم جار خداحافظی کرده و به سمت گمبا رود حرکت کردیم. ساعت 4:05 به چشمه و 4:30 به گروه رسیدیم. بچه ها آماده حرکت بودند و ما 4:35 راهی شدیم. 5:55 به آوینه روبار رسیده و بیست دقیقه ای استراحت کرده و 6:15 حرکت کردیم. ساعت 7:10 به چشمه رحمت آباد در ارتفاع 490 متری رسیدیم که موقع رفتن متوجه تابلو کوچک آن نشدم. سرانجام در ساعت 7:35 به مینی بوس ها رسیدیم و پس از سوار شدن دوستان در ساعت  7:45 به سمت انزلی حرکت کردیم. این صعود برای گروه آورده های خوبی داشت. یک: آشنایی با مسیری جدید و دوم: دیدار با دوستان بزرگواری که کوله باری از تجربه بودند و بسیار از آنها سپاسگزارم که با صبر و حوصله گروه ما را هدایت کردند و این تازه شروعی است برای ما در این منطقه برای رسیدن به قله ها و مناطق زیبایش. تشکر فراوان از آقایان: عزیز زاده- باقری- همتی- شکری با تشکر از آقای داداشی سرپرست این برنامه شاد و سلامت باشید عالی جهت دریافت فایل کلیک کنید. (http://www.damoonclub.com/images/stories/pdf/arnengah93.pdf) جهت مشاهده عکسهای برنامه کلیک نمائید. (index.php?option=com_phocagallery&view=category&id=98:arnengah93&Itemid=70)
درباره لوگوي گروه دامون بیشتر بدانيم . » درباره لوگوی دامون بیشتر بدانیم ارسالی از : حمید نوربخش                       مجسمه‌ی «کوهنورد ایرانی» میدان دربند، این روزها شاهد رفت و آمد کسانی است که با آغاز روزهای سرد سال، برای انجام ورزش‌های زمستانی و کوه‌نوردی به ارتفاعات تهران می‌روند؛ اما شاید کمتر کسی از ماجرای ساخت این مجسمه خبر داشته باشد. به گزارش خبرنگار بخش تجسمی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، حدود 50 سال است که مجسمه‌ی سه متری نصب شده در دربند، نماد کوهنوردان ایرانی است. مجسمه‌ای که بسیاری از کوهنوردان خاطرات‌شان از ورزش را با او به یاد می‌آورند و سال‌هاست که استوار، به تماشای رهگذران ایستاده است. سابقه ساخت این مجسمه به سال 1337 برمی‌گردد. در این سال کوهنوردان باسابقه‌ی کشور پیشنهادی را مبنی بر ساخت و نصب یک مجسمه با موضوع کوهنوردان ایرانی به فدراسیون کوهنوردی دادند. سرهنگ بیات که در آن سال‌ها رییس فدراسیون کوهنوردی بود با این پیشنهاد موافقت کرد و با همکاری و حمایت مالی شهرداری تهران کار ساخت مجسمه آغاز شد. سرهنگ بیات، امیر شاه‌قدمی را به عنوان مدل به استاد رضا لعل‌ریاحی، مجسمه‌ساز و استاد دانشکده هنرهای زیبا معرفی کرد. شاه‌قدمی حدود هشت ماه و روزی هفت ساعت نزد ریاحی می‌رفت و به شکلی که گفته شده بود، ژست می‌گرفت تا پیکر مجسمه تراشیده شود. اولین بار در سال 1338 مدل گچی این مجسمه در میدان نصب شد، اما زمستان همان سال به دلیل بارندگی و یخ‌زدگی، بخش‌هایی از مجسمه آسیب دید. در سال 1341 مدل سیمانی مجسمه ساخته و جایگزین مجسمه قبلی شد. بعدها به مجسمه رنگ مسی زده شد و سال‌هاست که در میدان دربند پابرجا و نماد کوهنوردان ایرانی است. چند سال پس از نصب مجسمه در میدان دربند، در آبان ماه سال 1350 به پیشنهاد فدراسیون کوهنوردی ایران و موافقت انجمن شهر و شهرداری تهران، نام این میدان به میدان «کوهنوردان» تغییر کرد. در مرداد ماه امسال و در پی مفقود شدن سه کوهنورد ایرانی در کوه‌های «برودپیک‌»، جمعی از مردم و سینماگران در میدان دربند و کنار یادمان کوهنوردان ایرانی جمع شدند و یاد آن‌ها را گرامی داشتند. آن‌ها با آوردن عکس‌هایی از آیدین بزرگی‌، مجتبی جراحی‌ و پویا کیوان و گذاشتن شمع و گل در کنار این مجسمه، تاثر خود از این اتفاق را نشان دادند. امیر شاه‌قدمی (معروف به شاه‌بابا) در سال 1309 در قوچان متولد شد. او سال‌ها مربی کوهنوردی، چتربازی و اسکی بود. شاه‌قدمی در 17 سالگی وارد ارتش شد. هنگامی که سرباز بود با درجه «گروهبانی» به دانشگاه نظامی مرکز آموزشگاه کوهستانی پیوست و ورزش کوهنوردی را از آنجا آغاز کرد. وقتی در ارتش خدمت می‌کرد و در دانشگاه نظامی بود، کوهنوردی را فرا گرفت و حدود 15سال بعد هم چتربازی و اسکی را فراگرفت. او در طول فعالیت ورزشی خود، افتخارات بسیاری را با فتح قله‌های مختلف کسب کرد، اما آنچه که نام این کوهنورد ایرانی را سر زبان‌ها انداخت همکاری او در عملیات نجات یک فروند هواپیمای آمریکایی سقوط کرده در قله زردکوه بود. این اتفاق در سال 1340 و در ارتفاع 3870 متری افتاد که نتیجه آن نجات افراد درون هواپیما بود. شاه‌قدمی حادثه زردکوه را این‌گونه شرح داده است:«هواپیمای آمریکایی به دلیل مه آلوده بودن هوا به قله زردکوه برخورد کرده و بدون آنکه آتش بگیرد واژگون می‌شود. این اتفاق در زمستان رخ داد و پیش از اینکه به ما مأموریتی داده شود، چتربازی از آلمان را برای نجات سرنشینان این هواپیما فرستادند. اما خود امدادگر آلمانی هم زمانیکه می‌خواهد فرود بیاید، چترش به صخره گیر می‌کند و آویزان در هوا می‌ماند. سرانجام ارتش ایران به من و آقای نورایی دستور نجات آن‌ها را داد. ماموریت حدود یک هفته طول کشید. هنگام مأموریت در رسانه‌ها شایعه شد که شاه‌قدمی فوت کرده است. پس از آنکه شاه متوجه شد زنده هستیم، ما را به کاخش دعوت کرد و از سوی رئیس جمهور وقت آمریکا (کندی) مدال لیاقت به ما اهدا شد. البته به جای اینکه از ما به صورت مالی تشکر کنند، فقط با یک مدال حلبی سروته قضیه را هم آوردند.» این کوهنورد ایرانی در اردیبهشت ماه سال 1391 به دلیل کهولت سن درگذشت. منبع: ایسنا (http://isna.ir/fa/news/92091913068/%D9%85%D8%A7%D8%AC%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%B3%D8%A7%D8%AE%D8%AA-%D9%85%D8%AC%D8%B3%D9%85%D9%87-%D9%85%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D9%86%D8%AF-%DA%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA)
تاریخچه سنگ نوردی » تاریخچه سنگ نوردی ارسالی از : حسین صالحی سنگ نوردی ورزشی به قدمت کوهنوردیست. صعود کوه ها به ویژه کوه های آلپ در اروپا (جایی که این رشته پایه گذاری شد) همواره نیازمند بالا رفتن از صخره ها و سنگ ها بوده است. با این حال سنگ نوردی به عنوان یک ورزش مجزا تنها در سالهای آغازین قرن بیستم مورد توجه قرار گرفت. آلمانی ها و انگلیسی ها به دلیل ارتفاع کم کوه های آلپ در کشور هایشان اولین کسانی بودند که مشخصا به سنگ نوردی پرداختند. سنگ نوردی در آمریکا از  1920 به بعد آغاز شد. در آن سالها برای بسیاری از افراد "سنگ نوردی در مقایسه با ابهت و شکوه غیر قابل انکار ایستادن بر قله های بلند "بسیار کم اهمیت بود. بسیاری از کوهنوردان تنها برای ارتقای مهارتهایشان در کوهنوردی به این کار می پرداختند. تنها پس از دهه 50 بود که سنگ نوردی توانست در آمریکا به عنوان یک ورزش جایگاه خود را پیدا کند. اولین شیوه های به کار رفته در آنچه که ما امروزه با نام سنگ نوردی می شناسیم شامل 1) (Aid climbing) صعود مصنوعی با استفاده از تجهیزات برای صعود و 2)( free climbing) صعود طبیعی یا صعود تنها با تکیه بر توانایی، مهارت و قدرت بدنی سنگ نورد) بود.البته از تجهیزات صعود تنها زمانی استفاده می شد که حرکت دشوار بود و امکان صعود به روش ( free climbing) وجود نداشت. برادران آبراهام (جورج  و اشلی) دو ماجراجو در دهه های طلایی آغاز سنگ نوردی در بریتانیا (1903-1882)"برای مدتی طولانی در حدی بالاتر از متوسط به صورت حرفه ای به این ورزش پرداختند. در سال 1882 آنها تعطیلات عید پاک "کریسمس و تعطیلات تابستان را در (واسدال هد: wasdale head) درمنطقه (لاک دایس تریکت: Lake District) منطقه ای کوهستانی در شمال انگلستان "به سنگ نوردی مشغول بودند. این دو برای مدتی کوتاه "کار" خانواده و مسایل مربوط به آن را کنار گذاشتند تا به هتل (واستر واتر: Wastewater) سفر کنند. جایی که مملو از فرصت های تازه و مهیج ماجراجویی بود. نتیجه این کار آنها تعریف یک ورزش جدید و فوق العاده بود. استفاده از طناب سنگ نوردی تنها چند سال قبل از آن، برای صعود های آلپاین مطرح شده بود ولی تکنیک درست استفاده کردن از آن وجود نداشت. سالها بعد برادران آبراهام این تصویر را "چگونه صعود نکنیم" نامیدند!. برادران آبراهام از اولین تلاش هایشان عکس های زیادی گرفتند و همه سنگ نوردان به خاطر جمع آوری این گنجینه تاریخی مدیون آنها هستند. والتر پری هاسکت اسمیت( Walter Parry Haskett Smith): (1946-1859) : پدر سنگ نوردی در انگلستان نامیده شده است. او که یکی از استادان دانشگاه آکسفورد بود، بخاطر فعالیت های ورزشی اش شناخته شده، تا فعالیت های دانشگاهی اش. او اولین بار در سال 1881 از ( واسدال هد: wasdale head) در منطقه( لاک دایس تریکت: Lake District)دیدن کرد. در سال 1882 با همراهی برادر کوچکترش یکی از صخره ها را در این منطقه صعود کرد. آنها در این صعود از طناب استفاده نکردند چون فکر نمی کردند که کارشان نوعی کوهنوردی آلپاین است در تابستان 1886 در آخرین روز تعطیلاتش تصمیم گرفت نگاهی دقیق تر به صخره های (گرت گابل: Great Gable)بیاندازد. او نتوانست در مقابل وسوسه صعود قله ( نپس نیدل: Napes Needle) مقاومت کند"قله ای که پیش از آن خود او و سایرین برای صعودش تلاش کرده و شکست خورده بودند. در آن روز (هاسکت اسمیت: Haskett Smith )موفق شد به تنهایی و بدون استفاده از طناب و هر تجهیزات دیگر به روش (Free solo) به قله برسد. او در سال 1936 در پنجاهمین سالگرد صعودش بار دیگر به قله رسید. اما این بار با استفاده از طناب و همراهی سایر سنگ نوردان. در سال 1885( روبینسون J.W.Robinson ) برای اولین بار از سیستم حمایت با طناب برای سنگ نوردی در منطقه ( لاک دایس تریکیت: Lake District) استفاده کرد. او موفق شد با این روش دو سنگ نورد تازه کار را به قله (اسکافل پینناکال: Scafell Pinnacle) برساند. از مهمترین سنگ نوردان آن دوره(  سالهای1899-1890) می توان به(جونز: O.G.Jones) اشاره کرد. جونز استاد فیزیک در یکی از مدارس لندن بود و به دلیل قدرت فوق العاده و چابکی اش (که در مورد آن داستانهای زیادی نقل می شد) مشهور بود. او در سال 1903 در آلپ و در جریان یکی از صعود هایش جان خود را از دست داد. او اولین فردی بود که پس از چندین تلاش ناموفق توانست به روش سر طناب مسیر (کرن نوتس کراک: Kern Knotts Crack) در منطقه (گرت گابل: Great Gable) را صعود کند. طی سالهای بعد(1910-1900) سنگنوردان ایتالیایی و آلمانی گام های بلندی برداشتند "آنها با استفاده از میخ "کارابین و طناب های سبکتر "مسیرهای بسیاری را صعود کردند. در سال 1910( ویلو ویلز نباخ: Willo Welzenbach) اولین سیستم عددی درجه بندی سختی مسیرها را پیشنهاد کرد (از یک تا شش ). در این سالها درجه سختی مسیرهای صعود شده به تدریج از 7و 5 به 10و 5  نزدیک می شد و تکنیکهای سنگ نوردی ارتقا می یافت. "مثلا تکنیک صعود دولفر اولین بار طی سالهای 1914- 1910 توسط یک سنگ نورد اتریشی به نام( هانس دولفر: Hans Dulfer) مطرح شد. سنگ نوردی اسپرت به تدریج مورد توجه قرار گرفت و به ویژه نظر سنگ نوردان آمریکایی را جلب کرد. تکنیک های حمایت ارتقاء یافت و روشهای حمایت دینامیک ابداع (1934شد) و بالاخره اولین کفش مخصوص سنگ نوردی در سال 1935 توسط (پیر آلن:Pierre Allain ) معرفی شد"او بعدها در سال 1948 در آن تغیراتی داد. طی سالهای جنگ جهانی دوم همگام با پیشرفت در ساخت تجهیزات نظامی "تکنیک ساخت میخ "کارابین و طنابهایی از جنس نایلون بهبود پیدا کرد. در دهه پنجاه با روی کار آمدن تعداد بیشتری از افراد به سنگنوردی "درجه سختی مسیرهای (بولدر) نیز از (وی2: V2) به (وی 5: V5) رسید و اولین مسیر با درجه سختی 11 و 5 در آلپ صعود شد. آنچه که ما امروزه با نام سنگ نوردی اسپرت وبولدرینگ می شناسیم در واقع از سالهای اولیه دهه پنجاه مطرح شد"زمانی که (جان گیل) جوانی از ایالت آلابامای آمریکا "سنگ نوردی را آغاز کرد. (جان گیل) شیفته صعود سنگ های کوتاه و برآمدگی های کلاهک مانند بود و بر خلاف سایر کوهنوردان آن دوره که هم زمان به کوهنوردی و سنگ نوردی می پرداختند "وقت خود را صرف تمریناتی ویژه سنگ نوردی و اجرای حرکات ژیمناستیک روی سنگها می کرد. جان گیل را میتوان پدر" بولدرینگ"( به عنوان شاخه ای از سنگ نوردی ) و نیز آغازگر تمرینات تخصصی این رشته نامید. او اولین کسی بود که از پودر ژیمناستیک در سنگ نوردی استفاده کرد. گیل در سال 1961 دیواره سی فوتی (تیمبل بی سی5/12  : 5/12 Thimble b/c) در داکوتای جنوبی را به روش (فری سولو: free solo) صعود کرد. در دهه هفتاد (جان هالوی:John Holloway ) مسیر( اسلوپ شات: slop shot) با درجه سختی ( 13وی: V13) را صعود کرد. این مسیر سخت ترین مسیر بولدر تا آن زمان بود. دهه هفتاد در عین حال شاهد گسترش سنگ نوردی اسپرت در اروپا به ویژه در فرانسه و ظهور نسل جدیدی از سنگ نوردان بود. طی این سالها مسیرهای بسیاری در فرانسه رول کوبی و برای صعود آماده شد. در آمریکا نیز سنگ نوردی به تدریج جایگاه ویژه خود را می یافت و پارک ملی یوسیمیتی "به محل تمرین همیشگی سنگ نوردان تبدیل شد. علم تمرین در این دوره پیشرفت کرد و درجه صعود سنگ نوردان به طور قابل ملاحظه ای ارتقا یافت. در دهه هشتاد با ظهور (ولفگانگ گولیچ) سنگ نوردی وارد دوره جدیدی شد. گولیچ در سال 1985 مسیر (پونکس این د گیم: Punks in the Gym) با درجه سختی 14-5 ای/بی:a/b(5-14 a/b5-14)و در1987 مسیر (وال استریت: Wallstreet) در"فونتن بلو " با درجه بی 14-5 و بالاخره در سال 1991 مسیر (اکشن دای رکت: Action Direct) با درجه سختی دی 14-5 را صعود کرد. همچنین در این سال ها نوعی از صعود با نام صعود ترکیبی که ترکیبی از صعود مصنوعی و طبیعی بود در اروپا و بویژه فرانسه مطرح شد و مورد توجه قرار گرفت. به تدریج سنگ نوردان از صعود مسیر های بلند به صعود مسیرهای کوتاه تر ولی سخت تر روی می آورند و دیواره های مصنوعی اهمیت بیشتری می یافت دهه نود شاهد پیشرفت بیش از پیش سنگ نوردی بود. (لین هیل )موفق شد برای اولین بار مسیر" نوس : Nose "(حدود 13-5)" از دیواره ال کاپیتان را که نزدیک به 900 متر ارتفاع دارد" به صورت طبیعی صعود کند. در این دهه مسابقات بین المللی ارزش بیشتری یافت و کتاب های مختلفی در زمینه سنگ نوردی منتشر شد. نصب و بهره برداری از انواع گوناگون دیواره های مصنوعی این امکان را برای سنگ نوردان فراهم آورد که در تمام طول سال به تمرین بپردازند و مهارت های خود را ارتقا دهند. به علاوه پیشرفت و بهبود امکانات و تجهیزات سنگ نوردی موجب شد که میانگین درجه صعود سنگ نوردان به حدود 13-5 برسد. در آغاز هزاره جدید علاقه مندان به سنگ نوردی بیش از هر زمان دیگری افزایش یافته اند و درجه سختی مسیرها به 15-5 رسیده است و سنگ نوردان مستعد با استفاده از تکنیک ها و تجهیزات پیشرفته افق های جدیدی را پیش روی ما گشوده اند. تکنیک های سنگ نوردی تنوع قابل ملاحظه ای یافته اند و سنگ نوردی به شاخه های گوناگون "از دیواره نوردی گرفته تا صعودهای چند کارگاهی "اسپرت و بولدرینگ" تقسیم شده است.در سالهای اخیر هر چند روند رو به افزایش درجه سختی مسیر ها کند تر شده ولی توسعه علم ورزش "آگاهی سنگ نوردان از اصول تمرین درست و تنوع دیواره های مصنوعی و مسیر های قابل صعود "موجب بهبود کیفی و کمی سنگ نوردی شده است و قطعا این روند رو به رشد در سال های بعد همچنان ادامه خواهد یافت.                                                       . منبع: جزوه فدراسیون کوهنوردی ... نوروز 1388.

تابستان 93

  • مشاهده در قالب پی دی اف

آخرین بروز رسانی مطلب در دوشنبه ، 20 مرداد 1393 ، 07:59

تصاویر منتخب

آمار بازدیدکنندگان

mod_vvisit_counterامروز247
mod_vvisit_counterدیروز1866
mod_vvisit_counterهفته247
mod_vvisit_counterماه34097
mod_vvisit_counterبازدیدها678634

تمام حقوق این سایت و مطالب آن متعلق به گروه کوهنوردی دامون بندر انزلی می باشد.

ورود به مدیریت سایت ورود اعضاء